Recensie

Liz woont in een klein appartementje boven een schoolgebouw met haar man Jonathan en tienerdochter Alice. Ze zijn net verhuisd en hebben de school overgenomen. Hun vorige huis staat te koop, maar er melden zich geen kopers. Dit zorgt ervoor dat financiële problemen nauwelijks te vermijden zijn.

Liz gaat langs op het makelaarskantoor en komt zo in contact met Marcus. Hij regelt huurders voor het oude huis van Liz en Jonathan zodat ze zich geen zorgen hoeven maken over de twee hypotheken die ze hebben. Als de markt aantrekt kunnen ze alsnog het huis verkopen.

Alice vindt het verschrikkelijk in hun nieuwe woning en sluipt af en toe naar het oude huis om daar in de garage sigaretten te roken. Zo maakt zij kennis met de nieuwe bewoners die zij ontzettend intrigerend vindt. De man die er nu woont is acteur en speelde in een televisieserie. Ze gaat steeds vaker op bezoek.

Liz en Jonathan hebben het ook niet makkelijk. Ze hebben geldzorgen en het is niet makkelijk om een bedrijf over te nemen. Het roer moet om, maar ze moeten ook rekening houden met de docenten die op de school werken. Die zitten niet te wachten op veranderingen.

Daar komt nog bij dat Liz zich wel erg op haar gemak voelt bij Marcus. Hij zit thuis ook niet zo lekker in zijn vel, want zijn vrouw is geobsedeerd door de opleiding van hun zoons. De oudste moet op een prestigieuze school toegelaten worden. Marcus zijn hoofd staat er niet naar. Hij houdt zich bezig met andere zaken. Zowel privé als zakelijk.

Sophie Kinsella schreef dit boek al in de jaren negentig. Nu haar andere boeken zo populair zijn, is er ruimte om ouder werk opnieuw uit te brengen. In De vraagprijs is Kinsella dan ook nog niet op de top van haar kunnen, zoals ze in de Shopaholic-serie laat zien. Dit boek is op een fijne manier geschreven, maar mist de vlijmscherpe humor waar Kinsella zo goed in is.

Dat maakt het verhaal misschien wat gewoontjes en het kan de Kinsella-fans zelfs een beetje tegenvallen. Geen rare situaties waar hoofdpersonen zich uit moeten redden. Ze is er wel in geslaagd om ijzersterke personages neer te zetten. Ze komen bijna tot leven tijdens het lezen van deze chicklit.

Stijl en personages zijn dus dik in orde. Het plot en de humor zijn voor Kinsella toch een beetje onder de maat. En dan blijft een boek in de categorie middenmoter over. Wel een middenmoter die die aan de bovenkant van de categorie zit.