Recensie

Rick Dockery speelt football op professioneel niveau. Hij heeft al veel verschillende clubs gehad en zit meestal op de bank. Tijdens een cruciale wedstrijd staat hij wel in het veld en door zijn schuld verliest zijn team de competitie. Rick verlaat met een hersenschudding het veld. Woedende fans achterlatend. Geen club wil hem meer hebben.

Zijn agent vindt het beter als Rick een tijdje weggaat uit Amerika. Hij heeft een club gevonden in Parma, Italië. Er is daar een bescheiden competitie. Voor Rick een hele stap terug, maar hij besluit toch om het te doen.

Het team bestaat vooral uit gedreven amateurs, sommige al aardig op leeftijd. Alle hoop is op Rick gevestigd. Hij moet het team kampioen maken. Rick heeft er weinig vertrouwen in. De eerste wedstrijden gaan niet geweldig, maar al snel lukt het om een aantal wedstrijden te winnen. Het team komt in een winning mood en lijkt zelfs kans te maken op de titel. Het moet dan wel het team uit Bergamo verslaan, het team dat ieder jaar weer de competitie wint. Lukt het Rick of begaat hij weer een fatale misser in de belangrijkste wedstrijd?

Tsja, een aardig verhaal, maar ik vind het niet echt Grishamwaardig. Ja, hij heeft als altijd de vaart in het verhaal. Maar er gebeurt eigenlijk heel weinig. Rick die uitgebreid kennis maakt met de Italiaanse manier van leven. Lange uitgebreide maaltijden, pizza’s, opera, cathedralen en een snelle espresso. Verder staat het boek vol met footballjargon. Om echt een beeld te scheppen bij het boek kun je beter eerst een boek over football lezen.

Hitmen, quartbacks, linemen en andere mannen bevolken het boek. Rick is een aantrekkelijke man en vindt zonder probleem een vriendinnetje. En hier laat Grisham ook al het nodige liggen. Waarom neemt Rick genoegen met een makkelijke catch, die overigens uitstekend is voor het reisgidsgehalte van het boek, en gaat hij niet voor zijn droomvrouw de operazangeres. Als je van rauwe mannen onder elkaar houdt en de ins en outs van football kent, dan is het boek misschien nog wel een aanrader. En anders is het wachten op het volgende boek in de hoop dat Grisham zijn vorm hervindt en niet net zoals zijn eigen hoofdpersoon in de ban raakt.