Recensie

Patrick en Caroline wonen in een landhuis en nodigen een aantal stellen uit voor een weekendje tennisplezier. Caroline vindt het leuk om mensen te ontvangen, maar Patrick heeft een verborgen agenda.

Hij is beleggingsadviseur en dreigt zijn bonus mis te lopen als hij niet snel iemand vindt die tienduizenden euro’s wil beleggen. Hij hoopt één van de gasten over te kunnen halen, want hij wil zijn luxe leventje graag zo houden.

Het zou een perfect weekend moeten worden, maar alles loopt een beetje anders. Sommige tennissers zijn wel erg fanatiek. er duikt een onverwachte gast op en niemand lijkt zaken met Patrick te willen doen. Behalve misschien die ene vriend die het zich eigenlijk helemaal niet kan veroorloven.

Dit alles zorgt ervoor dat het weekend eindigt met een knal.

Dit boek mist de humor en vaart die een chicklit de moeite waard maken.

Sophie Kinsella schreef eerder boeken onder de naam Madeleine Wickham. Dat is ook haar echte naam. De tennisparty is één van deze boeken. Ze zijn wat serieuzer van toon en minder humoristisch.

Ook dit boek is wat vlak als je de vaart en humor uit bijvoorbeeld de Shopaholic-serie gewend bent. Dit boek lijkt ook nog eens op andere boeken die Wickham schreef, zoals Het zwemfeestje en Slapeloze nachten. In die boeken zijn vrienden ook gezellig onder elkaar en gebeurt er iets onverwachts.

Uiteraard blijft haar schrijfstijl aanstekelijk en draait Wickham moeiteloos een verhaal in elkaar. Jammer dat ze de haat en nijd op de tennisbaan niet wat verder uitgewerkt heeft. Want in dat soort situaties is zij absoluut een kei. Nu mist het verhaal nét dat beetje om het echt memorabel te maken.

Voor wie al veel van Kinsella of Wickham gelezen heeft, zal dit boek een beetje tegenvallen. Niet zo grappig, niet echt een origineel verhaal en daardoor een klein beetje aan de saaie kant.