Recensie

Katja Löfdahl is een jonge Zweedse minister van Ontwikkelingszaken. Ze heeft een bezoek gebracht aan Tsjetsjenië en daarbij een kindertehuis bezocht. De omstandigheden waarin de kinderen daar leefden was erbarmelijk. Katja besloot om geld te sturen, buiten de gewone programma’s om. Eerst een bepaald bedrag en na een evaluatie de rest van het geld. Als het bijna tijd is om te evaluaren blijkt het geld verdwenen. Een groot probleem voor Katja.

De pers wil het verhaal over het kindertehuis graag volgen en wacht op het evaluatierapport. Omdat het geld nooit besteed is aan het tehuis kan er ook niet geëvalueerd worden. Gelukkig komt Katja tijdens een feestelijke gelegenheid iemand tegen die haar kan helpen. Met zijn contacten kan hij ervoor zorgen dat het tweede gedeelte van het bedrag wél goed terecht komt. Daarvoor moet wel een som geld betaald worden aan een tussenpersoon.

Daarvoor moet één van de ambtenaren van Katja, Henrik afreizen naar Moskou. Hij moet de tussenpersoon daar ontmoeten en hem het geld overhandigen. Een simpel maar misschien wel gevaarlijk klusje. Ondertussen blijft zijn jonge vrouw Maria alleen achter in Zweden. Daar komt ze steeds de Russische Victor tegen. Een intrigerende man. Het komt tot meerdere romantische ontmoetingen.

Uit allerlei informatie die verschillende partijen hebben, blijkt dat niemand te vertrouwen lijkt. Of het in ieder geval niet duidelijk is wie de waarheid spreekt. Victor palmt Maria in, maar ondertussen wordt hij in de gaten gehouden door de geheime dienst wegens spionage. En de contactpersoon die Henrik in Moskou ontmoet heeft ook een duister verleden. Kortom: iedereen lijkt een geheime agenda te hebben. Helaas hangt de politieke carrière van Katja af van het slagen van de operatie met het kindertehuis in Tsjetsjenië en het ziet er allemaal niet goed uit.

De Russische vriend is een heel ander boek dan de eerste roman van Kajsa Ingemarsson Kleine gele citroenen. Dat boek was een soort romantische verhaal met een restaurant als decor, maar hier gaat het om intriges, spionage, terroristen en het verduisteren van grote sommen geld. En dat maakt het boek meer een thriller dan een roman. Toch leest ook dit boek net zo fijn als het debuut van Ingemarsson. Er zijn weer een aantal sympathieke hoofdpersonen gecreëerd en door de opbouw van het verhaal is niet duidelijk wie te vertrouwen is. En dat zorgt voor spanning. Zeker omdat de aardige Maria het misschien wel aanlegt met een spion.

En dat terwijl ze ook op het ministerie werkt. Hij krijgt haar met allerlei smoesjes zover dat ze ook informatie aan hem doorspeelt. Dom. Maar liefde maakt blind. Het boek laat ook mooi zien hoe de politiek kan werken. Als iemand een goed idee heeft, dan is er bijval. Maar bij problemen wordt de politicus, in dit geval Katja, geacht het zelf maar op te lossen. Het tweede boek van Ingemarsson is dan wel heel anders dan haar debuut, maar zeker zo goed.