Recensie

Het zijn de jaren dertig in Wenen. De Joodse families voelen zich niet veilig. Zo ook de familie van Elise. Zij willen naar Amerika emigreren, maar het aanvragen van de juiste visa gaat moeizaam. Daarom besluiten ze dat Elise eerst naar Engeland moet om daar als dienstmeisje te werken.

Elise vindt het verschrikkelijk al realiseert ze zich dat er niks anders op zit. Ze zal zich moeten schikken in een leven als dienstmeisje. En dat is niet makkelijk als je zelf gewend bent aan een leven met hulpen in huis. In haar nieuwe huis moet ze dan ook regelmatig inhouden. Zeker als verwende jonge vrouwen het landgoed bezoeken en haar het leven zuur maken.

Er is gelukkig een klein lichtpuntje en dat is de zoon des huizes: Kit. Als hij zijn vader bezoekt, de moeder is overleden, dan is er altijd wat de beleven. Daar komt bij dat Kit een aantrekkelijke vent is en schaamteloos flirt met Elise.

Als Kit jarig is loopt dit flirten volledig uit de hand en brengen de twee de heer des huizes in grote verlegenheid. Het is Kit ernst met Elise en hij weet zijn vader ervan te overtuigen dat hij met Elise wil trouwen. De vader is vooral bang voor de schande van een dergelijk huwelijk met de dienstmeid en hij vraagt ze te wachten.

Dan breekt de oorlog uit en komt alles op scherp te staan. Jonge mannen verlaten huis en haard om te vechten. Elise krijgt nauwelijks meer berichten van haar familie. Alleen haar zus Margot is veilig in Amerika. Haar ouders zijn waarschijnlijk nog steeds in Wenen. Een zeer moeilijke periode breekt aan.

Elise krijgt steun uit onverwachte hoek. En dan is er ook nog het afscheidscadeau van haar vader die een bekend schrijver is. Hij heeft zijn meest recente manuscript aan Elise meegegeven in een oude viool van Margot. Kan dit werk het leven van haar familie redden?

De roman in de viool is een fijn boek waar vooral vrouwen zich in kunnen verliezen. Het verhaal heeft geluk, drama, humor en onverwachte wendingen in zich. Dit zorgt ervoor dat je meegezogen wordt in de emoties van de hoofdpersonen. Vooral de jonge Elise sluit je al snel in je hart. Zij komt in een vreemde situatie in een land waar ze de taal niet goed spreekt.

Ondanks alle treurige gevoelens die een boek over Joden in de Tweede Wereldoorlog onvermijdelijk oproept, is er hier gelukkig ook steeds wat te lachen. Dit komt voornamelijk door de trotse en enigszins naïeve houding van Elise.

Eens in de zoveel tijd heb je het geluk een boek tegen te komen waarvan je niet wilt dat het eindigt. De roman in de viool is zo’n boek. Je wilt uren-, dagen-, of zelfs wekenlang met Elise doorbrengen. Je gunt haar zoveel geluk maar je weet ook dat er in boeken weinig goeds te verwachten valt als de oorlog start.

De roman in de viool is in ieder geval meeslepend geschreven en alles aan het verhaal klopt. De locatie, de personages en de ontwikkelingen die zij doormaken zijn allemaal volkomen logisch. Het enige kritiekpuntje is dat het boek voor de serieuze lezer misschien een beetje te luchtig is. Door de jeugdige hoofdpersoon die zo nu en dan in onhandige situaties terecht komt neigt het boek zelfs een beetje naar het chicklit-genre. Maar wie maalt er om hokjes, als je gewoon een ontzettend fijn boek in handen hebt?