Recensie

Elizabeth Pringle is in de negentig en woont al jaren alleen in een huis op het eiland Arran. Na haar overlijden laat ze het huis na aan Anna. Deze vrouw kwam jaren geleden altijd met haar jonge kinderen naar het eiland om vakantie te vieren. Anna was erg onder de indruk van het huis en heeft ooit aangegeven er te willen wonen. De twee vrouwen kennen elkaar verder helemaal niet.

Anna is niet in staat om het huis te bezoeken. Ze woont in een tehuis vanwege dementie. Haar dochter Martha vertrekt wel naar Arran om te zien hoe de erfenis van haar moeder eruit ziet. Op het eiland ontmoet ze verschillende mensen die haar over Elizabeth vertellen.

Het verhaal wordt vanuit twee personen verteld. Elizabeth vertelt haar levensverhaal en geeft ook een blik in de laatste maanden van haar leven. Het verhaal van Martha speelt zich in het heden af. Elizabeth heeft geen makkelijk leven gehad. Ze voelde zich verantwoordelijk voor haar moeder en dat zorgde ervoor dat ze de liefde misgelopen is. Ook Martha wil graag voor haar zieke moeder zorgen. De twee vrouwen hebben veel gemeen.

Vooral het verhaal van Elizabeth is mooi om te lezen. Ze is een vrouw die veel alleen heeft moeten doen. Pas aan het einde van het verhaal blijkt hoe alleen ze geweest moet zijn. Al die jaren heeft ze een duister geheim gehad. Martha ontdekt haar geheim uiteindelijk.

De erfenis van Elizabeth is een bijzonder boek. De schrijfstijl is niet altijd even makkelijk, omdat de schrijfster ervoor kiest om heden en verleden door elkaar te weven op een manier die niet logisch lijkt. Als lezer moet je wel opletten om de draad niet kwijt te raken. Door de inhoud van het verhaal blijf je wel geboeid. Want net als Martha wil je weten wie die vrouw is die al haar bezittingen nalaat aan een vreemde.

Net als je denkt dat het verhaal op een bepaalde manier af gaat lopen, gooit de schrijfster er een duister geheim in. En dat is eigenlijk wel erg verfrissend. Het geeft het verhaal net de wending die het nog miste. Want op deze manier begrijp je Elizabeth veel beter. Snap je waarom deze vrouw min of meer gekozen heeft voor een leven alleen in het grote huis. Ze had wel vrienden, maar geen geliefde of gezin.

Mooi verhaal over liefde, kiezen voor familie en de band tussen dochters en moeders. Die band is ook in het heden sterk aanwezig. Martha die worstelt met de zorg voor haar moeder, terwijl haar zus geen verantwoordelijkheid neemt. Een fijn boek om echt even in te duiken.