Recensie

Vader en dochter Terlouw schreven samen deze literaire whodunit. De hoofdpersonen in dit boek zijn ook vader en dochter. Vader Job heeft ten onrechte 7 jaar vastgezeten in de gevangenis. Nu hij vrij is probeert hij de relatie met zijn dochter nieuw leven in te blazen.

Een mooie gelegenheid hiervoor is het onderzoek naar de moord op Gerard Brandenburg. Dit op verzoek van Sophie, een vriendin van Leonie. De man lijkt veel vijanden te hebben. Zeker omdat het een getrouwde rokkenjager is, die al heel wat buitenechtelijke relaties gehad heeft. Onder andere met Sophie.

Ook zijn vrienden heeft hij regelmatig vuile streken geleverd. De lijst met verdachten is dus lang. Ondertussen werkt de politie ook aan de zaak. Job gebruikt contacten uit de gevangenis om bepaalde zaken uit te zoeken. Het onderzoek verloopt voorspoedig. Er zijn al een aantal verdachten van de lijst geschrapt. Het bevalt Job en Leonie uitstekend om samen te werken. En ze grappen over een eigen bureau. Ineens komt Leonie een afspraak niet na. Ze komt zelfs de hele nacht niet thuis. Pas na vier dagen komt zij weer thuis. Ze heeft opgesloten gezeten. Job is bang dat het met de moord te maken heeft.

Het lukt Job om de plaats te vinden waar Leonie vastgezeten heeft. Door een nepontvoering te organiseren lokt Job de moordenaar naar de plaats van de eerdere ontvoering.

Flauw verhaal, dat pas de laatste 30 pagina’s een beetje spannend wordt. Ik vind het verder ook niet echt geweldig geschreven, truttig taalgebruik. Als kind las ik de boeken van Jan Terlouw graag. Ik was dan ook erg benieuwd naar dit boek voor volwassenen. Het is me erg tegengevallen. Ik schrijf het toe aan zijn dochter. Dan kan één van mijn favoriete jeugdschrijvers gewoon op zijn voetstuk blijven staan.