Recensie

Shay Bourne staat op het punt om geëxecuteerd te worden na een veroordeling voor de moord op een politieman en zijn jonge stiefdochtertje. Op het moment van de moord is de moeder en vrouw van het gezin, June, zwanger. Elf jaar later heeft haar dochtertje hartproblemen en is Shay bereid om zijn hart te doneren na zijn executie. Hij blijkt een perfecte match te zijn en zonder zijn hart zal het meisje sterven.

Shay Bourne lijkt een bijzondere verschijning. Als hij in de gevangenis arriveert waar hij zijn laatste weken zal slijten gebeuren daar wonderbaarlijke dingen. Er komt wijn uit de fonteintjes, door zijn aanraking komt een vogeltje tot leven en zijn buurman heeft ineens geen aids meer.

Hij wordt bijgestaan door geestelijke Michael. Deze Michael zat ook in de jury die Shay veroordeelde, maar dat weet Shay niet. Michael is erg onder de indruk van de gevangene en hij is niet de enige. Als bekend wordt dat er ongelofelijke dingen gebeuren in de gevangenis en dat Shay zijn hart wil doneren vormt zich een groep aanhangers bij de poort van de gevangenis. Zij denken dat Shay de nieuwe messias is. En Michael begint daar ook een beetje in te geloven.

De datum van de executie komt dichterbij. Als het om het doneren van het hart gaat zijn er twee problemen. De moeder wil het hart niet accepteren en als Shay een dodelijke injectie krijgt zal het ook niet mogelijk zijn om het hart eruit te halen voor donatie. Zijn advocate doet er alles aan om ervoor te zorgen dat hij opgehangen wordt. En als dat lukt moet alleen de moeder nog overgehaald worden. En dat wordt makkelijker omdat haar dochtertje snel achteruit gaat.

Iedere keer weet Jodi Picoult een mooi dilemma uit te kiezen. Neem je een hart aan dat je kind redt maar afkomstig is van de moordenaar van je andere kind? De bekering is wel wat minder goed dan haar vorige boeken, zoals De kleine getuige. In eerste instantie lijkt de gevangene Shay overgenomen uit het boek De groene mijl van Stephen King. Daar zit ook een man op death row met bijzondere gaven. Hij geneest bijvoorbeeld een muisje en Shay helpt een vogeltje. En door deze associatie van een ‘gepikte’ hoofdpersoon heeft het boek een beetje een valse start.

Het boek draait vooral om de geestelijke Michael, de advocate en Shay Bourne. Al wordt nooit uit het perspectief van deze laatste persoon geschreven. Alles wat de lezer over Shay weet komt van andere personen, zoals zijn buurman in de gevangenis en de advocate. De moeder, June, blijft eigenlijk een beetje op de achtergrond. Al met al weet Picoult er wel weer een kloppend verhaal van te maken met wat verrassingen aan het einde. Geen onaardig boek dus, maar zeker niet haar beste werk.