Recensie

Donté Drumm zit in een Texaanse dodencel. Hij is op zijn achttiende veroordeeld voor de moord op een cheerleader van zijn school. Het bewijs tegen hem was minimaal. Een anonieme getuige beweerde dat de twee een relatie hadden, maar dat het meisje ermee wilde stoppen omdat een gemengde relatie voor problemen zou zorgen. Het meisje verdween en is nooit meer gevonden. Zijn advocate Robbie Flak doet er alles aan om zijn cliënt te behoeden voor de doodstraf.

In een andere staat krijgt een predikant een ex-delinquent te biecht. De man zegt stervende te zijn aan een hersentumor en hij wil de moord op de cheerleader bekennen. Hij gaat toch al dood en hij wil niet dat Donté onschuldig sterft voor iets dat deze Travis gedaan heeft. Predikant Keith twijfelt of de man wel de waarheid spreekt en weet niet goed wat hij moet doen. Hij neemt contact op met advocaat Robbie. Deze gelooft het verhaal niet.

Travis blijft volhouden dat hij de moordenaar is en weet veel details te vertellen. Alleen over waar hij het lijk begraven heeft is hij vaag. Hij zegt het alleen te kunnen vinden als hij de omgeving terugziet. En dat is lastig, want hij is voorwaardelijk vrij en mag de staat niet uit. Keith heeft een beslissing te nemen. Gaat hij met een crimineel in de auto over de staatsgrens of laat hij een onschuldige jongen sterven?

Robbie en zijn team werken ondertussen hard om uitstel aan te vragen. En dat valt niet mee met een gouverneur die op het punt staat herkozen te worden in een staat waar de doodstraf populair is. Al is het voor de gouverneur wel een lastige keuze, want als hij zijn poot stijf houdt breken er mogelijk rellen uit tussen de zwarte en blanke bevolking van het plaatsje waar Donté en het vermoorde meisje woonden.

Alle partijen hebben weinig tijd om beslissingen te nemen. De dag waarop Donté zal sterven komt dichterbij. En van een uitstel lijkt geen sprake, terwijl de echte moordenaar bereid is de misdaad te bekennen en het lijk aan te wijzen. Uit ervaring weten alle partijen dat iedere doodstraf omgeven is met gekken die beweren schuldig te zijn. Travis lijkt zo’n dwaas te zijn.

Grisham heeft weer een ijzersterke thriller geschreven. Als lezer leef je mee met de jonge Donté. Je wil niet dat hij sterft als hij echt onschuldig blijkt te zijn. Maar er tikt een tijdbom waarvan je als lezer iedere seconde voelt. In hoog tempo lezen is het enige dat helpt om tot de ontknoping te komen.

Het opmerkelijke aan dit boek is dat de ontknoping al op ongeveer tweederde van het boek ligt. En daarna laat Grisham het verhaal een beetje lopen. Hij neemt daar vrij veel tijd om alle verhaallijnen af te ronden. En dat is jammer want het verhaal is dan al min of meer af en de spanning is er zeker uit. Dat is eigenlijk het enige minpunt, want Grisham is er wederom in geslaagd om een potentiële bestseller te schrijven.

Door de onderwerpkeuze krijgt De bekentenis ook een politiek tintje. Als alle partijen te laat zijn en Donté krijgt een dodelijke injectie, dan is het overduidelijk dat de doodstraf niet goed werk, omdat onschuldigen zo kunnen sterven. En wie is er dan verantwoordelijk? Grisham brengt alle partijen in stelling om zo’n situatie aan te kunnen. En de burgers die op het punt staan om te rellen zijn daarbij niet geheel onbelangrijk.

Met De betekenis laat Grisham in ieder geval zien dat hij al jaren terecht wordt gerekend als één van de beste thrillerschrijvers.