Recensie

Malcolm Bannister is een zwarte advocaat die achter de tralies zit. Door een domme inschattingsfout is hij daar terecht gekomen. Hij helpt zijn medegevangenen met juridische zaken en zo komt hij van alles te weten. Als er een rechter vermoord wordt, weet Bannister precies wie het gedaan heeft. De FBI heeft geen idee.

Bannister wil graag helpen en weet de FBI ervan te overtuigen dat hij de dader aan kan wijzen. Daar wil hij natuurlijk wel wat voor terug: zijn vrijheid. Dat kan alleen als hij onderduikt, zijn naam en misschien zelfs zijn uiterlijk verandert. De dader zal namelijk weten wie hem verlinkt heeft en daar niet blij mee zijn.

Pas aan het einde laat Grisham al zijn kaarten zien.

De FBI gelooft het verhaal van Bannister uiteindelijk en gaat achter de man aan die Bannister als dader aangewezen heeft. Deze bekent en Bannister is een vrij man. Maar zo eenvoudig is het verhaal natuurlijk niet. Hier begint het pas echt.

Bannister wordt ontdekt door handlangers van de dader en moet vluchten. Hij snijdt de banden met de FBI door en besluit in zijn eentje verder te gaan zonder de bescherming van de overheid. Dat lijkt geen logische keuze, maar aan het einde van het boek wordt duidelijk wat er allemaal gaande is.

John Grisham levert al jaren boeken af die je bijna blind uit het schap kunt trekken. Af en toe zit er een minder verhaal tussen en soms een echte hoogvlieger. De meeste verhalen zitten prima in elkaar en bieden een aantal uren aangenaam leesvermaak. Met De afperser is dat niet anders.

Grisham heeft in dit boek wel erg veel uitleg nodig om zijn verhaal te vertellen. Het is alsof je in een continue opsomming van gebeurtenissen zit. Dat maakt het verhaal een beetje log. En daar komt dan weer bij dat de hoofdpersoon allerlei acties onderneemt die je als lezer niet direct snapt.

Als lezer heb je aan deze Grisham dus een redelijke kluif. Omdat je weet dat de schrijver zelden teleurstelt, blijf je stug doorlezen tot het allemaal wat duidelijker wordt. En dan blijkt dat Grisham een goed uitgedacht plot geschreven heeft, dat pas aan het einde volledig tot zijn recht komt. Dat redt dit boek, want in het middenstuk is het niet al te spannend.