Recensie

Maria Mosterd, bekend van de bestseller Echte mannen eten geen kaas, heeft een vervolg geschreven. In Bindi beschrijft ze hoe het haar verging nadat ze zich losgemaakt heeft van loverboy Manou. Onder begeleiding verblijft ze een aantal maanden in India om aan zichzelf te werken en dat is niet makkelijk. Maria heeft moeite met de omgeving, maar het lukt ook moeizaam om uit het patroon te stappen waarbij ze iedere man wil verleiden.

Ze vraagt zich ook bij veel dingen af wat Manou ervan zou vinden. Ze is vele kilometers van hem verwijderd en toch lukt het nauwelijks om van hem los te komen. In het huis waar ze verblijft is ook een jonge hond, Bindi. Aan hem kan ze al haar verhalen. Hij helpt haar daardoor een beetje met de verwerking.

Na een aantal maanden kiest Maria ervoor terug te keren naar Nederland. Ze denkt dat ze er klaar voor is om daar haar leven op te pakken, mar dat lukt helemaal niet. Ze zit daar in een project en verveelt zich de hele dag doordat ze geen opleiding volgt en ook geen werk heeft. Het gaat niet goed en uiteindelijk gaat ze terug naar India om verder te werken aan zichzelf.

Echte mannen eten geen kaas was een indrukwekkend boek. De lezer kreeg een aangrijpend verhaal voorgeschoteld over een jong meisje dat in de handen valt van een walgelijke jongen. In Bindi ontbreekt een dergelijke verhaallijn en dat zorgt ervoor dat het verhaal gelijk minder interessant is om te lezen. Je ziet een meisje dat iets verschrikkelijks meegemaakt heeft en dat in verschillende programma’s terecht komt om te ontsnappen aan het verleden. Maar Maria komt eigenlijk niet echt sympathiek over. Ze lijkt een beetje een apathische tiener die het leven langs zich heen laat glijden en alleen maar klaagt over wat er allemaal mis is. Nergens zie je dat ze er zelf iets van probeert te maken. En misschien hoort dat ook wel bij slachtoffers van loverboys, want het is natuurlijk zo dat Maria al heel wat meegemaakt heeft. En waar de kinderlijke onbeholpen schrijfstijl van Maria in het eerste boek niet stoorde, omdat dat een verhaal is wat verteld moest worden, gaat het hier toch wel een beetje irriteren. Tja, het gaat vaak zo, maar ook in dit geval is het vervolg een slap aftreksel van het eerste boek.