Recensie

Kim Moelands schrijft in dit boek over het verliezen van haar grote liefde Ron aan de ziekte Cystic Fibrosis. Zelf lijdt ze ook aan deze ziekte. Er is geen genezing mogelijk en de levensverwachting voor mensen met deze ziekte ligt rond de 35 jaar. Ron komt op zijn 33ste in het ziekenhuis terecht en het gaat steeds slechter.

Ron is doodsbang voor alles wat er om hem heen gebeurt. Kim wijkt nauwelijks van zijn zijde. Zij is de enige die hij om zich heen wil hebben en zij heeft een kalmerende werking op hem. Zijn eigen ouders wil hij niet zien. Hun emoties kosten hem te veel energie.

Er volgen slopende dagen in het ziekenhuis. De artsen en verpleegkundigen doen er alles aan om Ron op te lappen. Helaas is hij te zwak en sterft hij. Kim is verslagen en heel verdrietig. Gelukkig is haar moeder er voor haar.

Er moet van alles gebeuren, waaronder het regelen van de uitvaart en alles wat daarbij hoort. Kim kan het over veel dingen niet eens worden met haar dominante schoonouders. Hun houding zorgt ervoor dat Kim zich nog ellendiger voelt. Ook na de uitvaart binden ze niet in en staat Kim voor een groot dilemma. Kiest ze voor zichzelf, ze is tenslotte ook ziek en moet goed voor zichzelf zorgen, of houdt ze de band met haar schoonouders in stand?

Kim heeft een goed vangnet en beetje bij beetje lukt het haar om verder te leven zonder Ron. Ook die periode beschrijft Kim. De leegte blijft, maar ze moet verder. Al lukt het wel om met haar nieuwe hondje Balou iets van de eenzaamheid weg te nemen. Het huis is in ieder geval minder leeg. Kim begint ook steeds meer moeite te krijgen met de dagelijkse dingen. Moeten haar ouders straks aan haar bed in het ziekenhuis zitten of heeft ze nog tijd om uiteindelijk weer van het leven te genieten en zelfs een voorzichtig eerste afspraakje met een nieuwe man te maken?

Kim Moelands heeft een heel eerlijk boek geschreven over een bijzonder zware periode in haar leven. Haar ontwapenende schrijfstijl zorgde ervoor dat bij het sterven van Ron de tranen over mijn wangen stroomden. Ik voelde ook de verontwaardiging over het gedrag van de schoonouders levensecht.

Wel dapper om je schoonouders in een boek zo af te schilderen als draken. Dat zullen ze haar niet in dank afgenomen hebben. Ze lijkt zich met dit boeken helemaal bloot te geven, want ook gesprekken via een medium met Ron heeft ze opgenomen. Niet iedereen zal dit geloven of begrijpen.

In het begin komt het boek wel erg kinderlijk over doordat Ron zo paniekerig en als een klein kind reageert in het ziekenhuis. Het boek krijgt zo een hoog oetsjiekoetsjie-gehalte. Het zorgt er bijna voor dat je het weer weglegt. Als je eraan gewend bent en verder leest, dan is Ademloos een prachtig en oprecht verhaal van een krachtige vrouw in een verschrikkelijke situatie. Weduwe worden op je 29ste is al verschrikkelijk. Weten dat jij ook snel die weg zult gaan is nog een graadje erger. Toch komt Kim Moelands over als een moedige vrouw die het wel gaat redden. Ik ben dan ook zeer benieuwd naar het vervolg Grenzeloos. Ook omdat je door dit boek ontzettend mee bent gaan leven en je op een bepaalde manier verbonden voelt met de schrijfster.